مکاشفه ی یو حنای رسول
دیالوگ پیرامون شعر در کارگاه e-poetry
بنام خدای عارفان و عاشقان
روز های خوبی نبود عده ای زندانی و عده ای گریان و باقی همه در خواب بودند وقتی از خواب بیدار شدم از ترس تعبیر خواب شب گذشته به وبلاگ ام پناه آوردم ..در جستجوی خدا تورات و انجیل و اوستا و ....همه را که می خوانی می بینی یه جورایی هنوز فاصله هست به قول دریدا همیشه حضور قطعی نیست بیایید کمی در مورد پلورالیسم بحث کنیم است در این مورد کمی با هم دیالوگ کنیم آیا خدا درون آدم ها ست آیا لزومی دارد اجتماع بیرونی خدا را طبق تعریف خودش به ما بشناساند مگر دین برای رفاه بشر نیامده است؟ .. من شخصا مولوی را خیلی دوست دارم چون خدای مولوی با من دوست است گاهی با او قهر می کنم وگاهی آشتی و خلاصه من و خدای مولوی عاشق هم هستیم خدای مولوی خدای عارفان و عاشقان است خدای آزادگان ..خدای مولوی به آدم ها احترام می گذارد چرا که به تعداد آدم ها راه رسیدن به او وجود دارد و این یعنی خدای مولوی مردم را دوست دارد مولوی یک پست مدرن بود چون بر علیه خرد شریعتی زمانه اش شورش کرد و با دل به خدا رسید ولی از خدای امام محمد غزالی می ترسم چون از آتش جهنم می ترسانه و وعده ی بهشت می ده من این خدا را دوست ندارم این خدای کسانی است که از خدا چگونه وضو گرفتن را فهمیده اند خدای تروریست ها ست خدای دیکتاتور هاست ..خدای مولوی قشنگ تره ...عکس زیر را ببینید ... این خانم که دارند سنگسار اش می کنند انسان است ...وقتی این عکس را دیدم حالم خیلی بد شد .. کاش کمی کلمه ی انسان را پاس بداریم 
و اما یک شعر از مجموعه ی " "
اولین مجموعه ی شعر در دنیای مجازی
دوستان به زودی کتاب منتشر می شود به دلیل حجم بالای گرافیکی و تلفیق انواع هنرها و از همه مهمتر سرعت پایین اینترنت در ایران و یه کم کار ها به مشکل بر می خوره ضمنا مبانی فلسفی این نوع شعر را و موقعیت آن در سطح جهان امروز را هم به زودی و در چند قسمت در یکی از نشریات چاپ می کنم ولینک آن را برای استفاده ی دوستان می گذارم یه کم به من فرصت بدهید
در این شعر که آخرین شعری هست که قادر به اجرای آن در محیط بلاگ شده ام قسمت هایی از آن از شعر های کتاب اولم بوده است تلاش نموده ام با ارتباطی بینامتنی با شاعران دیجیتال سایر کشورها ضمن تغییر و مرکز گریزی روایت ها (از شاخصه های e-poetry) گونه ای طنز تعلیقی را (که از شاخصه های ادبیات پسامدرن است ) تجربه نمایم ...
تثلیث
از این
3 الف ب ر
می باری و
سر به سرم
که می گذاری
خانم! ( هیس!!)
آقا! (با صدای بلند ) آدم برفی نیستم که کلاه سرم بگذارید و شال گردنی ام را به اعدام بردارید
برداری
کنید
شما را
غافلگیر و
پله
این
۳
را
چتر
می شوم و
عین
این بی پدر ...
مگر نه
آقای
پسر؟
